متقی آنلاین

چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387- 21:11 - حسین متقی فر

اصلاً جالب نیست که به روز شدن وبلاگم به تعویق افتاده است و بد تر از همه اینکه دستم هم به نوشتن نمی رود. گاهی سوژه های جذابی هم وجود دارد اما جاری نمی شود.
امیدوارم روان شود، اگر این منطق و دنیای حساب شده ی کامپیوتر اجازه دهد و فرصت کنم خارج از محدوده ی درس ها کمی به اندیشه ام پر و بال دهم.
روی این تقویم سبز رنگ دوست داشتنی روی میزم، چند بیتی است از شمس لنگرودی که تمام یک ماه گذشته جلوی چشمم رقصیده و دو سه روز دیگری مهمانم است تا با قدم گذاشتن به اردیبهشت او نیز ورق بخورد، خواندنش آرامش بخش است:

بوی پیراهنت چون برف بهاری، تمام اتاق را سفید کرده بود
عقربه ها
مثل دو تیغه ی الماس
بر مچ دستم برق می زدند
و زمین به قطره اشک درشت و معلقی می مانست
ماجرای مرا پایانی نبود
اگر عطر تو از صندلی بر نمی خواست
دستم را نمی گرفت و
به خیابان نمی برد.

پ.ن: برای قسمت شگفتی های هند هم مطلب جالبی به روز کردم.

+ |